http://1357.blogfa.com/ ادبی-شعر و طنز fa blogfa.com Thu, 10 Sep 2009 13:24:18 GMT http://1357.blogfa.com/post-21.aspx ــــــــ پدر! <P></P> <P>ـــــــ جان٬</P> <P>ـــــــ چرا همیشه تنها خبرنگاران ما کشته می شوند؟!</P> <P>ــــــ بچیم٬ ما مانند دوزخیان لایق عقاب دوزخیم. اگر از بهشت کسی در دوزخ بیاید٬ آتش سقر در جانش کار گر نیست! </P> Thu, 10 Sep 2009 13:24:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=21 1357 http://1357.blogfa.com/post-21.aspx http://1357.blogfa.com/post-20.aspx نمی خواهم خدایی را، نمازی را، صفایی را <P></P> <P>فریبم داد آیاتش، به آتش زد چرایی را</P> <P>کنم رو کی به محرابش، سراب سست تهدابش</P> <P>بهشت نام بهشت خویش، که ببرید هر صدایی را</P> <P>برایت ترس و بیزاری به جای حرمتت بگذاشت</P> <P>مگر دیدی خدایی که پذیرد یک چرایی را ؟</P> <P>مگر راه خدا اینست که فرمانش جبون زا بس </P> <P>که ریش و لنگی و برقه بگیرد هر سرایی را؟!</P> <P>نمی خواهم خدایی را، دگر  از دین صدایی را </P> <P>بگیرد آتش تادیب، از این پس هر جدایی را </P> Thu, 03 Sep 2009 14:00:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=20 1357 http://1357.blogfa.com/post-20.aspx http://1357.blogfa.com/post-19.aspx امید های دودگین <P></P> <P>یاس های ماندگار </P> <P>لحظه های قفل و گنگ</P> <P>                                کاش دود می شدم </P> <P>                                                 در شراره های مست...</P> Tue, 01 Sep 2009 15:08:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=19 1357 http://1357.blogfa.com/post-19.aspx http://1357.blogfa.com/post-18.aspx <FONT color=#990033><STRONG>از دنیا به نگاهی</STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#990033><STRONG>قناعت کردم </STRONG></FONT></P> <P><FONT color=#990033><STRONG>دیده ام را  بگرفتند!</STRONG></FONT></P> Sat, 15 Aug 2009 11:57:05 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=18 1357 http://1357.blogfa.com/post-18.aspx http://1357.blogfa.com/post-17.aspx آی ریشه ها <P></P> <P>                   سستی نگیرید </P> <P>         شاخچه هایم </P> <P>                   گرد از رخ مهتاب میگیرد..</P> Wed, 01 Jul 2009 18:44:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=17 1357 http://1357.blogfa.com/post-17.aspx http://1357.blogfa.com/post-16.aspx ای وای اگر بمانم</P> <P>در خاک سست این سان</P> <P>باشم اسیر ماندن</P> <P>چون آدم گدایان </P> <P>بر چشمهای بی نور </P> <P>بر دست های لرزان</P> <P>امید دوز و نومید </P> <P>از داد از گدایان </P> <P>با آه و اوه و ناله</P> <P>حسرت کشان و افتان</P> <P>در کوچه های سینه </P> <P>چون گرد باد غلطان</P> <P>در خود فشردن و سوز</P> <P>در خود شراره افشان</P> <P>بر خویش پتک بودن </P> <P>بر درد خویش سندان</P> <P>ای وای اگر بمانم  </P> <P>در دشت سار زندان </P> <P>ای وای اگر بمانم</P> <P>گه سینه خیز و حیران </P> <P>گه دست سوی نا ده </P> <P>گه آرزوی درمان </P> <P>از صد هزار بیمار </P> <P>از هر به دره افتان...</P> <P>ای کاش یک پرنده </P> <P>می بود مست و پران </P> <P>می چید خرده ام را </P> <P>چون مرغک زمستان </P> <P>ای وای اگر بمانم </P> <P>این گون سست و این سان... </P> <P> </P> <P> </P> <P> </P> Wed, 01 Jul 2009 18:19:44 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=16 1357 http://1357.blogfa.com/post-16.aspx http://1357.blogfa.com/post-15.aspx <STRONG><FONT color=#ff0000>                               اول توحید٬ یعنی خداوند یک و یگانه است دو نیست</FONT></STRONG> <P></P> <P><STRONG><FONT color=#ff0000>                               اگر دو می بود نزاع واقع می شد...</FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff0000>                                                                                        <FONT size=1>  از اصول دین</FONT></FONT></STRONG></P> <P><STRONG><FONT color=#ff0000>                                                                                     </FONT></STRONG></P> <P><FONT color=#000000><STRONG> </STRONG>چون امام مسجد محل دو شد</FONT></P> <P>مشـتری و میچیـد و زحـل دو شد</P> <P>اعتقاد ز ابر و آسمان و سبزه ها گریخت</P> <P>پایه ها شکافت٬ استواری قلل دو شد</P> <P>لحظه ها و انقلاب آرزو زهم گسیخت</P> <P>روز نو تباه٬ لطف و خوبی حمل دو شد</P> <P>اعتماد گوش و چشم و مغز و دل زهم برید</P> <P>دست محکم و عصا و پای شل دو شد</P> <P>علم دو شد کتاب و کاغذو قلم دو شد</P> <P> مصطفی دو شد٬ خدا و خالق ملل دو شد</P> Mon, 01 Jun 2009 06:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=15 1357 http://1357.blogfa.com/post-15.aspx http://1357.blogfa.com/post-14.aspx ــــــــ  سلام، سوالی، خواستی، کرامتی چه می خواستی؟ <P></P> <P>ــــــــ  من بنده ی تو زن پیر وعجوزه ام؛ فدایت شوم تو می دانید که من بعلت فقر و بدبختی و جنگ</P> <P>         بیوه شده ام به پیری زود رس مبتلا گشتم. قبلا در خانه ها لباس می شستم اکنون چه کنم؟</P> <P>ــــــــ  کار وزحمت که گناه نیست. </P> <P>ــــــــ  ولی بزرگی که سزاوار هفتاد سرای بهشت است وهفتصد غلمان سیمین کمر، هفتاد هزار حور</P> <P>       مرمرین قامت، به من اجازه ی بیرون رفتن از خانه را نمی دهد. ای خداوند! تو میدانی که کتاب تو</P> <P>        در دست اوست و او حتما می داند که چه می گوید. پس من چه کنم؟</P> <P>ــــــــ  دوسیه ی تو به دست کسی افتاده است که حرف مرا هم نمی شنود. کار تو از دست خدا رفته</P> <P>         و به دست قضا وقدر است.</P> <P>                                          <STRONG>... ناله کنم بگویدم، دم مزن بیان مکن ...</STRONG></P> <P> </P> Fri, 08 May 2009 16:40:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=14 1357 http://1357.blogfa.com/post-14.aspx http://1357.blogfa.com/post-13.aspx <STRONG><FONT color=#990000>در شعر و بخصوص در غزل پای من می لنگد. شعرواره ی های که می آورم به قصد نقد توسط هنر شناسان است.</FONT></STRONG> <P></P> <P><FONT color=#000000>دستان کوچک تو، چون حلقه ای ز پیچک </FONT></P> <P>بر دور گردن من، دور از دید مترسک </P> <P>من غرق عطر گل ها، محو طراوت باغ</P> <P>ای غنچه ی امیدم، ای همدمم تو میخک </P> <P>شبنم به گونه ی تو، طوفان زا ست ترسم</P> <P>خطی ز درد خونین بر سینه ام شود حک</P> <P>پروانه ی حواسم هر روز و شب به دورت </P> <P>پرپر زنان مبادا، یک آن شوم ز تو تک</P> <P>ای رسته باشی از بند، از رنجلاخ هر تیر</P> <P>تر جنگل خیالم من تک درخت تو رازک</P> <P><STRONG><FONT color=#cc0033></FONT></STRONG> </P> <P><STRONG><FONT color=#cc0033>ندامت</FONT></STRONG></P> <P><FONT color=#000000>چون دود کاه تلخ است </FONT></P> <P>این چاشنی زیستن </P> <P>                             بیهوده رنج بردن </P> <P>                                                بیهوده ساده بودن </P> <P>ای کاش پای آمد</P> <P>کز ابتدا می لنگید</P> <P> می سوخت و دود می شد.</P> <P>                  نا زندگی و نا عمر </P> <P>                                                  می گشت زود نابود.</P> <P><STRONG><FONT color=#993300>اوه...</FONT></STRONG></P> <P><FONT color=#000000> آی زندگی!</FONT></P> <P>بوی روزهای تلخ و دم </P> <P>مشامم را آزرده ست </P> <P>چهره ام</P> <P>              چو رخسار گندمزار </P> <P>                                           زرد</P> <P>حس دم مرگ </P> <P> بسان شهوت براّن داس </P> <P>گلوگاهم را </P> <P>                      ...می لیسد...</P> <P>آی زندگی!</P> <P>                            باز گشتی هست؟</P> Wed, 06 May 2009 15:07:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=13 1357 http://1357.blogfa.com/post-13.aspx http://1357.blogfa.com/post-12.aspx روزی کوکنار و پدرش به زیارت اهل قبور رفتند. وقتی آنها به قبرستان رسیدند، پدر کوکنار نزد قبری که سنگ بلندی بر آن نصب بود رفت و شروع به خواندن فاتحه کرد . <P></P> <P>پس از لختی سکوت، کوکنار متوجه شد که بروی لوحه سنگ عکس خوشه گندمی حک شده است و زیر آن با خط نستعلیق زیبا نوشته اند:</P> <P>     "سال مرگ بابا گندم برابر با سال سقوط علیحضرت نادر شاه افشار..." </P> <P>کوکنار از پدرش پرسید:</P> <P>ــــــ پدر ! این قبر گندم است از پدر کلان ما نیست؟!</P> <P>پدرش گفت: </P> <P>      "چپ باش بچیم، همین قسم قبول کن. وقتی که ما و تو در زمین غصب کاشته شدیم ، باید گذشتگان این زمین را هم از خود بخوانیم..."</P> <P>                                       </P> Sat, 11 Apr 2009 06:46:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=1357&postid=12 1357 http://1357.blogfa.com/post-12.aspx