صورنای

افسوس! چشم فکر کسی خواب می شود

یعنی که آب چشمه ای تیزاب می شود
مثل که....
چوب موسا به دست فریبکار سامری است
آب زلال زمزمی خون آب می شود
چون که...
گر سادگی و ناگزیری  ناخدا شود
کشتی شکار پنجه ی غرق آب می شود
دانی....؟
فکر است چون هزاره  و کویته است هم بدن
با قتل فکر مغز تهی خواب می شود
زیرا....
صلح دوستی هر هزاره  از صفای دل
چشم ستاره  هر شبی مهتاب می شود
گویا ....
فردا پس از طلوع خونین تو آفتاب
قلب همه برای تو بی تاب می شود...

فرهاد زاهدی
چیپایونگ- بوگور (جزیره جاوا- اندونیزیا)
۲۹ آپریل ۲۰۱۲

از اینجا تا به کویته خیلی راه است
هزاران تله و طوفان و چاه است
همیشه بهر ما مرمی و غرق آب
هزاره بودنم هرجا گناه است
فرهاد زاهدی

با زره بین نبین،

این کلبه ی کاغذین از نور چشمانت آتش می گیرد.

برایم تنگ تنگ است و چه کوچک

اگر حس دلم از من بگیرند

بگویم دست دنیا خوش- بیشگ

به اقلیم دلم یاد تو بانوست

تمام صلح هستی بهر چشمت

جهنم می شود هر خانه بی توست

قسمت شیشه ی دل سنگ است

آه از غربت دل که در این شهر

گفتن از تو ننگ است.